Badania nieniszczące
Badania NDT
-
Badania wizualne (VT) stanowią podstawową metodę w grupie badań nieniszczących (NDT) i są stosowane jako etap wstępnej oceny jakości złączy spawanych oraz elementów konstrukcyjnych. Metoda ta umożliwia ocenę stanu powierzchni badanego obiektu bez naruszania jego integralności materiałowej, co sprawia, że jest niezbędnym działaniem kontrolnym w procesach spawalniczych oraz podczas odbiorów technicznych konstrukcji.
Badania VT realizuje się jako metodę pierwszego poziomu oceny, zgodnie z wymaganiami dotyczącymi przygotowania powierzchni, warunków obserwacji oraz kwalifikacji personelu. Prawidłowe wykonanie tego etapu ma istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa eksploatacyjnego i niezawodności elementów podlegających ocenie.
-
Badania magnetyczno-proszkowe (MT) to jedna z najczęściej stosowanych metod badań nieniszczących wykorzystywana do wykrywania powierzchniowych i podpowierzchniowych nieciągłości w materiałach ferromagnetycznych.
Procedura badania realizowana jest zgodnie z normą PN-EN ISO 17638, która określa wymagania dotyczące przygotowania powierzchni, prowadzenia magnetyzacji oraz oceny wskazań. Badania magnetyczno-proszkowe stanowią jedną z kluczowych metod oceny stanu technicznego elementów wykonanych z materiałów ferromagnetycznych. Ich prawidłowe wykonanie zgodnie z PN-EN ISO 17638 zapewnia wiarygodność wyników oraz umożliwia skuteczną identyfikację nieciągłości powierzchniowych i podpowierzchniowych w konstrukcjach spawanych i maszynowych.
-
Badania ultradźwiękowe (UT) złączy spawanych stanowią jedną z metod badań nieniszczących przeznaczoną do wykrywania nieciągłości wewnętrznych w elementach spawanych wykonanych z metali przewodzących fale ultradźwiękowe. Metodę stosuje się zgodnie z wymaganiami określonymi w normie PN-EN ISO 17640 oraz dokumentach powiązanych, obejmujących zasady przygotowania, prowadzenia i oceny badań UT złączy spawanych.
-
Badania ultradźwiękowe techniką Phased Array (PAUT) stanowią zaawansowaną metodę badań nieniszczących umożliwiającą ocenę złączy spawanych oraz elementów metalowych z wykorzystaniem wieloelementowych przetworników ultradźwiękowych. Metoda ta umożliwia kontrolę objętościową badania poprzez elektroniczne sterowanie wiązką ultradźwiękową, zgodnie z wymaganiami przedstawionymi w normach PN-EN ISO 13588 oraz PN-EN ISO 17640.
-
Metoda TOFD stanowi zaawansowaną technikę ultradźwiękową stosowaną do wykrywania i oceny nieciągłości w złączach spawanych oraz elementach metalowych o odpowiedniej grubości. Badania wykonywane techniką TOFD opierają się na analizie czasu przelotu dyfrakcji fal ultradźwiękowych, umożliwiając precyzyjne określenie wysokości oraz lokalizacji nieciągłości niezależnie od ich orientacji. Technika ta jest stosowana jako uzupełnienie lub alternatywa dla klasycznych badań UT zgodnych z normami serii PN-EN ISO 17640.
-
Ultradźwiękowy pomiar grubości (UTT) jest metodą badań nieniszczących stosowaną do oceny grubości ścianek elementów wykonanych z metali oraz wybranych materiałów niemetalicznych przewodzących fale ultradźwiękowe. Technika ta umożliwia wyznaczenie aktualnej grubości elementu na podstawie pomiaru czasu przelotu fali ultradźwiękowej, bez konieczności ingerencji w strukturę materiału. Metodę stosuje się podczas kontroli produkcyjnej oraz w diagnostyce eksploatacyjnej elementów narażonych na korozję, erozję lub zużycie.
-
Badania penetracyjne (PT) są metodą badań nieniszczących stosowaną do wykrywania nieciągłości otwartych na powierzchnię w materiałach metalowych i niemetalowych o nieporowatej strukturze. Technika ta opiera się na wykorzystaniu właściwości kapilarnych penetrantu oraz umożliwia ujawnienie pęknięć, porów, nadtopień i innych nieciągłości powierzchniowych, zgodnie z wymaganiami określonymi w normie PN-EN ISO 3452.
Metodę penetracyjną stosuje się do kontroli:
• złączy spawanych,
• odlewów i odkuwek,
• elementów wykańczanych obróbką mechaniczną,
• powierzchni poddanych obciążeniom eksploatacyjnym,
• stopów metali, tworzyw sztucznych i ceramiki technicznej (o powierzchni nieporowatej).
Badania PT są przeznaczone do wykrywania wyłącznie nieciągłości otwartych na powierzchnię.Technika PT nie jest skuteczna w przypadku:
• materiałów porowatych lub o niejednorodnej strukturze,
• powierzchni o nadmiernej chropowatości,
• wykrywania nieciągłości zlokalizowanych pod powierzchnią.
W takich sytuacjach konieczne może być zastosowanie metod uzupełniających.Badania penetracyjne stanowią jedną z podstawowych metod oceny nieciągłości powierzchniowych. Ich skuteczność zależy od jakości przygotowania powierzchni, prawidłowego doboru środków badawczych oraz przestrzegania wymogów normatywnych. Prawidłowo przeprowadzony proces PT zapewnia obiektywną ocenę stanu powierzchni elementów konstrukcyjnych i złączy spawanych.